بهارستان عشق و ادب

از لب لعل تو دشنام شنیدن دارد

من چو لا گویم مراد الا بود

من ز خوش حالی نشینم روترش

من ز بسیاری گفتارم خمش

این عجب نقطه ی خال تو به بالای لب است

یارب این نقطه ی لب را که به بالا بنهاد

نقطه هر جا غلط افتاد مکیدن ادب است

چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است

دوستان گلم می خواهم وبلاگی فرهنگی.ادبی داشته باشم و اشعاری با موضوعات مختلف ومتنوع را با همکاری شما در اینجا بیاورم

برای شروع ابیاتی که کلمه ی لب در آن باشد بنویسید تا بعد .

گویند کز عقیق شود رفع تشنگی

حاشا به من که معتقد این خبر شوم

زیرا که من عقیق لب لعل یار را

هرچند می مکم به خدا تشنه تر شوم